I love gardening, but I'm not so keen on being the "immigration officer" who decides, what is a legitimate plant and has the "leave to remain" right and what should be deported, decapitated or de-rooted.
The legitimacy of unspoken laws that makes one plant more desirable than others is questionable. After all some of these "illegal plants" flower as well as other plants and are of low maintenance, aren't they?
تنها قسمت باغبانی که خوشحالم نمی کنه، بخشیه که مربوط به تبعیض و نژادپرستی میشه
وقت می گذاری، خاک رو آماده می کنی، بذری می پاشی، بهش آب میدی و از شر پرنده ها و سرما محافظتش می کنی تا ریشه بدونه و رشد کنه. ولی همش این نیست که! اون وسط علفهای هرز خودشونو وارد معادله می کنند، هی از ریشه درشان میاری و هی اونا باز در اولین فرصت رشد می کنند، لابلای برگهای گیاهای مشروع باغچه می پیچیند و نفس گلها را با پیچش تنشون بند میارند. گاه راه چاره اینه که علف ها را از ریشه در بیاری . ولی آخه اونا هم گناهی ندارن. تقصیر خودشون نیست که دونه شون افتاده میان گل و گیاه هایی که با نظم خاصی کاشته شدند
حالا جالب اینجاست که گیاه هایی که مثلا نباید باشند با همه خشونت که بهشون اعمال میشه، بازم سُر و مُر و گنده می مونند. حالا خدا نکنه یکی به گل ها بگه بالا چشمتون ابروست (حالا بگذریم که چشم و ابرویی در کار نیست). خشک می شوند و از بین میرند. تازه یک درخت داریم که اگه یه روز نرسی و باهاش حرف نزنی و نوازشش نکنی روز بعد کلی از برگهاش زرد میشه و میریزه رو زمین
خلاصه کلام اینه که هی باید تصمیم بگیری تو فضای محدود باغچه به چه گیاهی اجازه اقامت بدی و کدوم یکی رو به مرگ و یا تبعید محکوم کنی
